عبد الله قطب بن محيى

243

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

كه بعد از مرگ هيچ‌كس به وصله شما نمىنشيند ، شما مىمانيد و كردار خويش و مرتبه‌اى كه شما را حاصل است در دانش ، حقيقت امر و گذاردن تعظيم رب و بزرگداشت ملائكه و انبياى خدا و نگاه داشت حق اولياى حق ، هيچ ديگر به وصلهء شما نمىنشيند ، و من انذر فقد اعذر و السلام عليكم . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 94 [ ترك دنيا از لذت هستى چشيده بس گران آيد ] ( من عبد اللّه قطب الى الاخوان التائبين العابدين الحامدين ) فاعظم اللّه اجركم مرة بعد مرة فى موت سلفنا الصالح الامير غياث الدين عبد اللّه و الفرط الطاهر الامير نور الدين محمد . چون روزگار چنين جدايى در ميان مىافكند ، اولى آنكه تا باهمند قدر يكديگر بدانند و از يكديگر برخوردارى يابند و موقوف و يعرف قدر الشىء عند زواله ندارند كه قدرشناسى كه بعد از زوال باشد سودى ندهد ! خوشا آن‌كس كه هستى شىء ساتر آن نگردد نسبت به او ، تا همچنان موجود ( است ) قدر شىء بداند و حق آن بشناسد و هركس كه اين خصلت او را باشد كمترين آنچه او را لازم شود ، اين باشد كه بندهء شاكر باشد و كمترين آنچه بندهء شاكر را لازم گردد آن باشد كه اهل بهشت در قسمت نور او تنافس كنند كه به كدام يك نصيب از آن بيش رسد . اى برادران الهى ! بهجت مقامات عباد اللّه اگر آشكارا گردد ، روشنى آفتاب را تيره گرداند و صفاى آب را كدر نمايد و طراوت رياحين و نضارت بساتين را خجل سازد . اى برادران الهى ! آنچه بر دل اهل دل مىزند از تلاطم صفاى درياى غيب ، اگر نه لنگر حكمت پايبند تن و جان ايشان آيد از شوق وصال آن اوصال ايشان از هم بازرود . حيفا و دريغا كه مردمان از اين حكايت بويى نشنيده‌اند ، و الّا هرچه در آنند